Γιατί η πρόωρη εξειδίκευση σε ένα άθλημα προκαλεί τραυματισμούς;

Τα βασικά σημεία

• Τα παιδιά που εξειδικεύονται σε ένα μόνο άθλημα πριν από τα μέσα της εφηβείας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για τραυματισμούς από υπέρχρηση.
• Οι αυξητικοί χόνδροι, οι τένοντες και τα οστά ακόμη ωριμάζουν, γι' αυτό είναι ευάλωτα στην επαναλαμβανόμενη φόρτιση.
• Η συμμετοχή σε πολλά αθλήματα βοηθά το σώμα να μάθει ποικίλες κινήσεις και μειώνει την επαναλαμβανόμενη καταπόνηση.
• Οι μέρες ξεκούρασης και οι σωστές ώρες προπόνησης προστατεύουν σε κάθε ηλικία.
• Η απεικόνιση σε όρθια θέση, με το σώμα να σηκώνει το βάρος του, μπορεί να δείξει προβλήματα ευθυγράμμισης και καταπόνηση στους αυξητικούς χόνδρους που οι συνηθισμένες εξετάσεις μπορεί να μη δείξουν.

Τι θεωρείται πρόωρη εξειδίκευση σε ένα άθλημα;

Πρόωρη εξειδίκευση σημαίνει ότι ένα παιδί προπονείται και αγωνίζεται σε ένα μόνο άθλημα όλο τον χρόνο, χωρίς να κάνει άλλα αθλήματα, πριν από την ηλικία των 12 με 14 περίπου. Συχνά περιλαμβάνει οργανωμένη προπόνηση με ενήλικες προπονητές, για περισσότερες ώρες την εβδομάδα από όσες ταιριάζουν στην ηλικία του παιδιού.

Ένας οδηγός που χρησιμοποιείται ευρέως προτείνει οι ώρες προπόνησης την εβδομάδα να μην ξεπερνούν την ηλικία του παιδιού σε χρόνια. Για παράδειγμα, ένα παιδί δέκα ετών δεν πρέπει να προπονείται περισσότερο από δέκα ώρες περίπου την εβδομάδα, μετρώντας όλες τις οργανωμένες δραστηριότητες. Όταν το όριο αυτό ξεπερνιέται, ειδικά σε ένα άθλημα, αυξάνεται η πιθανότητα για προβλήματα.

Οι ακαδημίες και η πίεση για διάκριση από γονείς, προπονητές ή συνομηλίκους μπορούν να σπρώξουν τα παιδιά σε έντονα προγράμματα ενός αθλήματος πολύ πριν είναι έτοιμο το σώμα τους.

Γιατί η πρόωρη εξειδίκευση προκαλεί τραυματισμούς από υπέρχρηση στα παιδιά αθλητές;

Οι τραυματισμοί από υπέρχρηση συμβαίνουν όταν οι ίδιοι ιστοί φορτώνονται ξανά και ξανά χωρίς αρκετό χρόνο για ανάκαμψη. Σε ένα σώμα που μεγαλώνει, αυτό είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο, γιατί τα οστά, οι αυξητικοί χόνδροι, οι τένοντες και ο χόνδρος ακόμη αναπτύσσονται. Είναι πιο μαλακά και πιο ευάλωτα από ό,τι στους ενήλικες.

Όταν ένα παιδί προπονείται έντονα σε ένα άθλημα, το σώμα του δεν παίρνει ποτέ την ποικιλία κινήσεων που χρειάζεται για να αναπτυχθεί ομοιόμορφα. Κάποιες αρθρώσεις και μύες δουλεύουν υπερβολικά, ενώ άλλοι μένουν πίσω. Αυτή η ανισορροπία μπορεί να αλλάξει την ευθυγράμμιση, να αλλάξει τον τρόπο που οι δυνάμεις περνούν μέσα από τον σκελετό και να ξεκινήσει μια αλυσίδα από αντισταθμίσεις που φέρνει πόνο σε σημείο που δεν το περιμένει κανείς.

Η εξουθένωση των νεαρών αθλητών είναι επίσης ένα πραγματικό ζήτημα. Δεν αφορά μόνο το κίνητρο. Ένα κουρασμένο σώμα κινείται διαφορετικά, χάνει τα προστατευτικά του αντανακλαστικά και τραυματίζεται πολύ πιο εύκολα.

Ποια είναι τα προειδοποιητικά σημάδια τραυματισμού από υπέρχρηση σε ένα παιδί αθλητή;

Οι τραυματισμοί από υπέρχρηση συχνά χτίζονται σιγά σιγά. Είναι εύκολο να τους προσπεράσει κανείς ως «πόνους ανάπτυξης» ή φυσιολογικό πιάσιμο, όμως τα συμπτώματα που επιμένουν χρειάζονται προσοχή.

Πώς μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμού η συμμετοχή σε πολλά αθλήματα;

Όταν ένα παιδί κάνει πολλά αθλήματα, η μηχανική καταπόνηση μοιράζεται σε διαφορετικές αρθρώσεις, ομάδες μυών και κινήσεις. Αντί να σηκώνουν οι ίδιοι ιστοί το φορτίο σε κάθε προπόνηση, το σώμα μοιράζει τη δουλειά πιο πλατιά. Αυτή η ποικιλία χτίζει επίσης συντονισμό, ισορροπία και ιδιοδεκτικότητα, που περνούν σε όλα τα αθλήματα.

Η έρευνα δείχνει σταθερά ότι πολλοί κορυφαίοι ενήλικες αθλητές έπαιζαν πολλά αθλήματα στην παιδική τους ηλικία και εξειδικεύτηκαν μόνο στα μέσα της εφηβείας ή αργότερα. Η ποικιλία στα πρώτα χρόνια δεν κρατά πίσω ένα παιδί. Του χτίζει μια πιο δυνατή και πιο ανθεκτική βάση για όποιο άθλημα διαλέξει αργότερα.

Απλά προστατευτικά βήματα μπορούν να κάνουν πραγματική διαφορά. Βοηθούν τουλάχιστον μία με δύο μέρες ξεκούρασης την εβδομάδα, ένα διάλειμμα τουλάχιστον ενός μήνα τον χρόνο από κάθε άθλημα και η τήρηση του κανόνα για τις ώρες την εβδομάδα. Για περισσότερες συμβουλές για τη μείωση του κινδύνου, διαβάστε τη σελίδα μας για την πρόληψη αθλητικών τραυματισμών.

Πώς βοηθά η απεικόνιση σε όρθια θέση στους τραυματισμούς από υπέρχρηση των παιδιών αθλητών;

Οι συνηθισμένες απεικονιστικές εξετάσεις γίνονται συνήθως ξαπλωμένοι. Όταν το παιδί ξαπλώνει, η βαρύτητα φεύγει από την εικόνα, οι μύες χαλαρώνουν και μικρά προβλήματα ευθυγράμμισης μπορεί να εξαφανιστούν από την εξέταση. Η εξέταση μπορεί να φαίνεται φυσιολογική, ακόμη κι αν το σώμα δέχεται πραγματική καταπόνηση όταν είναι όρθιο και σε κίνηση.

Η απεικόνιση σε όρθια θέση, με το σώμα να σηκώνει το βάρος του, καταγράφει τον σκελετό στη φυσική του θέση φόρτισης. Δείχνει πώς ευθυγραμμίζονται πραγματικά οι αρθρώσεις, οι αυξητικοί χόνδροι και η σπονδυλική στήλη όταν δρα η βαρύτητα. Έτσι μπορούν να φανούν ασυμμετρίες, κλίσεις της λεκάνης, διαφορές στο μήκος των ποδιών και αντισταθμίσεις που εμφανίζονται μόνο υπό φορτίο.

Στο ScanAlign, με απεικόνιση σε όρθια θέση και χαμηλή δόση, το σύστημα EOS καταγράφει όλο το σώμα, από το κεφάλι μέχρι τα πόδια, σε μία μόνο εξέταση σε όρθια θέση, με περίπου 90% λιγότερη ακτινοβολία από μια συνηθισμένη ακτινογραφία, δηλαδή περίπου δέκα φορές λιγότερη. Για ένα σώμα που μεγαλώνει, έχει σημασία η ακτινοβολία να μένει όσο πιο χαμηλή γίνεται. Μάθετε περισσότερα για την παιδιατρική απεικόνιση στο ScanAlign.

Πριν ξεκινήσετε μια θεραπεία ή αλλάξετε αυτή που ήδη ακολουθεί το παιδί, αξίζει να έχετε μια λεπτομερή διάγνωση. Το αν η αιτία βρίσκεται στη λεκάνη, στα πόδια ή στη σπονδυλική στήλη αλλάζει το τι θα βοηθήσει πραγματικά.

Συχνές ερωτήσεις